Seyhan ilçesindeki Yeşilyurt Mahallesi’nde oturan ve hurdacılık yaparak geçimini sağlayan Rıfat Karanfil (54) ile evli, bir çocuk annesi Gülay Karanfil’e, rahatsızlanması sonucu gittiği hastanede yapılan kan tahlillerinin ardından 16 yıl önce Tip-2 diyabet tanısı kondu. 4 yıl önce yüksek şeker değeri nedeniyle ayağında yaralar çıkmaya başlayan Karanfil’in topuğunda da çatlama meydana geldi.
Doktora başvuran Karanfil, ilaç ve krem gibi tedavilerine yanıt vermeyince Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi’nde ameliyat edildi. Topuk kemiği alınan ve bastonla yürüyerek yaşamını sürdürmeye çalışan Karanfil, kısa bir süre sonra düşerek ayağını kırdı. Tekrar ameliyat edilerek ayak bileğine platin takılan Karanfil, ayak parmakları da çürümeye başlayınca bu kez Seyhan Devlet Hastanesi’ne başvurdu. Burada gerekli tahlil ve tetkiklerin ardından diyabetik ayak nedeniyle durumunun kötüye gittiği ve kangrene çevirebileceği söylenen kadının üçüncü ameliyat ile sol bacağının dizden aşağısı kesildi.
TÜM GÜNÜNÜ KANEPE ÜZERİNDE GEÇİRİYOR
Ameliyat yarası iyileştikten sonra protez bacak takılması önerilen ev kadını Gülay Karanfil, maddi durumu yeterli olmadığı için 15 bin lira değerindeki protezi alamadıklarını belirtti. 6 aydır yürüyemediği için tüm gününü salondaki kanepesinde oturarak geçirdiğini dile getiren Karanfil, gün içinde günlük ihtiyaçlarını dahi karşılamak için komşularından yardım aldığını ifade etti.
‘SU İÇMEK İÇİN BİLE KOMŞULARIMDAN YARDIM ALIYORUM’
Lisede eğitim gören bir de kız çocuğu olduğunu dile getiren Gülay Karanfil, şöyle konuştu:
“Ne kendi günlük ihtiyaçlarımı karşılayabiliyorum ne de genç kızımla ilgilenebiliyorum. Onun da üzerinde büyük bir yük var. Topuk kemiği ameliyatı olduktan sonra heyete girdim. Diyabetin yanı sıra göz, kalp, hipertansiyon gibi rahatsızlıklarımla birlikte yüzde 69’luk engelli raporu aldım. Diğer ayağımda ve kalçamda da sorunlar var. Tek ayağım üzerinde koltuk değneğiyle bile yürüyemiyorum. Bu raporla 630 lira engelli maaşı bağlandı. Eşim hurdacılık yaparak günlük çok az bir para kazanıyor. O da evin ihtiyaçlarına ya da kızımın eğitim masrafına gidiyor. Eşim işe, kızım da okula gidince tüm günüm bu kanepe üzerinde geçiyor. Su içmek ya da yemek yiyebilmek için yoldan geçen komşularıma seslenerek yardım istiyorum. Çok zor durumdayım. Ameliyat yaram iyileşti ancak protezi alacak gücümüz yok. Yetkililerden ve hayırseverlerden yardım bekliyorum.”
